آیت‌الله بهسودی گفته است وجوهات مسلمانان افغانستان هزار سال به نجف و صد سال به قم ارسال شد، آیا به حال مردم ما سودی داشت؟ در حالی که علماء و طلّاب افغانستان از گرسنگی می‌مردند و کتاب شان عاریّه بود و روزگارشان به صوم و صلاة استیجاری سپری می شد، ولی این جادّه یک طرفه ساخته شده بود،

آیت‌الله العظمی واعظ زاده بهسودی، عالم برجسته کشور در خبرنامه‌ی در پیوند به وجوهات مؤمنین افغانستان گفته است برای بهبود وضعیت علمی، مدیریتی، تحقیقاتی و سرسبز دانشگاه بخشی از وجوهات شرعی باید به این نهاد علمی کشور پرداخت شود. آیت‌الله بهسودی گفته است وجوهات مسلمانان افغانستان هزار سال به نجف و صد سال به قم ارسال شد، آیا به حال مردم ما سودی داشت؟ در حالی که علماء و طلّاب افغانستان از گرسنگی می‌مردند و کتاب شان عاریّه بود و روزگارشان به صوم و صلاه استیجاری سپری می شد، ولی این جادّه یک طرفه ساخته شده بود، آیا انصاف است که شخصی هفتاد سال وجوهات بدهد و در پیری فرزندان و خانواده اش در بحران چهل ساله شهید شوند باید گدایی کنند؟

در خبرنامه‌ی دفتر آیت الله العظمی واعظ زاده بهسودی آمده است، چندی قبل اساتید دانشگاه بامیان نزدم آمدند و طرح «کدری» کردن دانشگاه را برایم نشان دادند که شامل سه پروژه بود. کتابخانه دانشگاه که از اهم ضروریات است، مرکز تحقیقات اسلامی دانشگاه که به نوبت خودش مهم است و لیلیّه دانشگاه که باید به آن توجه جدی شود.

آیت الله العظمی واعظ زاده بهسودی فرودند که شماری از مسوولان این دانشگاه  نزد او آمده اند و که بعضی مؤمنین حاضر شدند که از وجوهات برای ما کمک کنند، مشروط به اجازه شما و کاغذ نوشته را پیشکشم کردند، بنده ثلث وجوه شرعیّه بامیان و در صورت کفایت نکردن تا نصف آن را اجازه نمودم و عرض کردم که بیشتر از نصف برای مدارس هم اجازه نداده ام؛ امّا چند روز بعد دیدم که در فضای مجازی هیاهو راه افتاده چون متن اجازه را اساتید در فضا گذاشته بودند، بعضی کنایه گفتند که: «زمین از حجت خدا خالی نیست و بعضی دیگر طنز گفته که: «شاید برای جشن دمبوره هم اجازه کند» و بعضی دیگر چیزهایی نوشته اند که قلم از نوشتن شرم دارد، گویا سنگ به کعبه خورده یا حرام خدا حلال شده است، اکنون می-خواهم نکاتی را توضیحاً عرض کنم:

او در پاسخ گفته است منظور از «سرسبزی» سه پروژه فوق بود که توضیح داده شد. دوم بر فرض که سرسبزی، گل و گیاه و فضای سبز باشد، شرعاً چه اشکالی دارد که وجوه شرعیّه صرف سرسبزی شود، در حالی که دانشگاه و بیمارستان دو محیطی هستند که بیشتر از سایر محیط ها نیاز به فضای سبز دارند.

در خبرنامه دفتر آیت الله العظمی واعظ زاده بهسودی آمده است که ، بیایید همدیگر را قبول کنیم و حوزه باید دانشگاه را بپذیرد و دانشگاه باید حوزه را باور کند و همه همدیگر را باور کنیم، آیا دانشگاه بامیان مثل خود بامیانی‌ها از بودجه های انکشافی محروم نیستند؟ چه اشکالی دارد که دانشگاه هم سر سفره امام عصر روحی فداه میهمان باشد و فضای سبزی داشته باشند؟

  • نویسنده : مریم متین
  • منبع خبر : هفته‌نامه سفیر